برگزاری سمینار علمی آلرژی به گندم و نقش تشخیص مبتنی بر مولکول‌های آلرژنیک در آن

 به گزارش روابط عمومی دانشگاه علوم پزشکی تهران، مرکز تحقیقات ایمونولوژی، آسم و آلرژی؛  سمینار علمی با عنوان «آلرژی به گندم و نقش تشخیص مبتنی بر مولکول‌های آلرژنیک در آن»، روز چهارشنبه ۱۵ مهرماه ۱۴۰۵، با حضور رئیس، معاون و پژوهشگران مرکز تحقیقات ایمونولوژی، آسم و آلرژی، در سالن دکتر فرهودی این مرکز برگزار شد.

دکتر راهله شکوهی شورمستی، دکترای ایمونولوژی پزشکی و مریم خوانساری، کارشناس ارشد ایمونولوژی، سخنرانان این سمینار بودند که  به بررسی جنبه‌های مختلف آلرژی به گندم، چالش‌های تشخیصی این بیماری و نقش تشخیص مبتنی بر مولکول‌های آلرژنیک یا Component-Resolved Diagnostics (CRD) پرداختند.

در بخش نخست این ارائه، فنوتیپ‌های بالینی مختلف آلرژی به گندم، اپیدمیولوژی بیماری، الگوهای حساسیت آلرژیک و تغییرات آن‌ها در گروه‌های سنی مختلف مورد بحث قرار گرفت. آلرژی به گندم طیف متنوعی از تظاهرات بالینی را دربرمی‌گیرد؛ از آلرژی غذایی وابسته به مصرف گندم و آنافیلاکسی وابسته به ورزش ناشی از گندم (Wheat-Dependent Exercise-Induced Anaphylaxis; WDEIA) تا آسم شغلی ناشی از مواجهه با آرد گندم، موسوم به آسم نانوا .سخنرانان با تأکید بر پیچیدگی ساختار آلرژنیک گندم توضیح دادند که این غله حاوی مجموعه متنوعی از پروتئین‌هاست که از نظر ویژگی‌های مولکولی و ارتباط با تظاهرات بالینی با یکدیگر تفاوت دارند. در ادامه، خانواده‌های اصلی پروتئین‌های آلرژنیک گندم، ارتباط آن‌ها با فنوتیپ‌های مختلف بیماری و نقش کوفاکتورهایی مانند فعالیت بدنی در بروز برخی واکنش‌های آلرژیک بررسی شد. در ادامه، نتایج پژوهشی انجام‌شده در مرکز تحقیقات ایمونولوژی، آسم و آلرژی با هدف پیگیری بیماران مبتلا به آلرژی به گندم و بررسی الگوی حساسیت مولکولی در بیمارانی با سابقه حداقل پنج سال ابتلا به این بیماری ارائه شد. این بخش از ارائه به بررسی الگوهای حساسیت به اجزای مولکولی گندم و ظرفیت تشخیص مولکولی برای شناخت بهتر ویژگی‌های بیماران با تداوم طولانی‌مدت بیماری اختصاص داشت.در جمع‌بندی این سمینار، سخنرانان خاطرنشان کردند که تشخیص مبتنی بر مولکول‌های آلرژنیک، در صورت استفاده صحیح و تفسیر در بستر بالینی، می‌تواند اطلاعات تکمیلی ارزشمندی درباره الگوی حساسیت بیماران فراهم کند و به ارزیابی دقیق‌تر خطر و تصمیم‌گیری آگاهانه‌تر درباره راهبردهای تشخیصی و درمانی کمک کند. در پایان، حاضران پرسش‌های خود را مطرح کردند و بحث و تبادل نظر پیرامون موضوعات ارائه‌شده و یافته‌های پژوهشی صورت گرفت.